ادم های شرطی

شيرين _ ايشالله از ترم بعد همه با هم گفتند _ ايشالله از حرفهاش لبخند اومد رو لبم چه طرز فكري داشت... آدماي شرطي!
راست ميگفت هممون تو زندگي با شرط و شروط كنار هم ميمونيم همينم هست كه من كسي رو دورو برم ندارم، فكر كنم ارش و ياسمن بي شرط ترين آدما هستند
آدمای شرطی[12:56 24.12.18] , Forwarded from 🔱]رمان اسيرِ توهم[(🔱 (M.R
#Part22
#آدماي_شرطي
🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸
اگه من تمام ايدآل ها و شرط ها رو داشته باشم چي؟ ميتوني منو نخواي شيرين ترين؟
اگه من همون مردي بشم كه تو ميخواي؟
تو چي داري لعنتي كه داري منو وسوسه ميكني كه...
لعنتي من چيكار كنم كه تو مال من بشي ها!
...
تابستون گذشت و من هر روز با خيال بودن با شيرين سپري كردم، لپتاپي هم گرفته بودم و زده بودم تو كار هك
تو ماه اگه يه كيس هم جور ميشد نونم تو روغن بود ولي از ترسمون پيش هر كسي نميگفتيم و كار هركسي رو قبول نميكرديم
با اين لپ تاپ جديدم ديگه لازم نبود برم كافي نت، اكثر مشتري هام يا زنايي بودند كه ميخواستند مچ شوهرشون رو بگيرند يا شوهرهايي كه مچ زنشون رو
برام مهم نبود كه بعدش چي ميشه و فقط تو فكر پولش بودم هر شب با فكر شيرين چشمها مو مي بستم...
شروع كرده بودم به رژيم گرفتن و با رحمان رفتيم باشگاهه پسر داييش كه من هم لاغر كنم هم يكم رو فرم بيام
٥كيلويي كم كرده بودم و يكم جمع و جورتر شده بودم
پاييز شده بود ، نميدونم تاريخ چند بود ولي بايد ميرفتم دنبال كارهاي اخري دانشگاهم اميد داشتم شيرين رو ببينم حتي يك نگاه
دقيق دم در بودم كه از ماشين شايان يكي از شاخترين پسرهاي دانشگاه پياده شد
باورم نميشد يعني دوست پسر گرفته اونم شايان يعني اون به دلش نشسته؟ شايان نه خيلي خوشكل بود نه خيلي خوشتيپ نه آنچنان پولدار ولي جذبه ي خاصي داشت، پرستيژ خاصي داشت !
با وجود گشت وگذار و خوش گذروني هاش شاگرد اول دانشكده معماري بود و يك جنتلمن به تمام معنا، تا حالا نديده بودم شايان خودش به هيچ دختري پيشنهاد بده ولي مثل اينكه شيرينِ من شاخش رو شكسته بود ...
ميخواستم بميرم ... احساس ميكردم دارم خفه ميشم
آدمای شرطی[12:56 24.12.18] , Forwarded from 🔱]رمان اسيرِ توهم[(🔱 (M.R
#Part23
#آدماي_شرطي
🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸
هه شيرينِ من !
لعنتي چند ماهه مال من شدي
نميذارم شايان بهت دست بزنه نميزارم تو مال مني دختره ي ساده فكر ميكنه الان شايان باهاش چيكار ميكنه قول خودم به خودمي ،
با خشمي كه درونم رو داشت ميسوزوند رفتم سمت قسمت اداري و كارهايي كه داشتم رو انجام دادم تقريباً دو ساعتي طول كشيد كه وقتي اومدم بيرون ديدم شيرين شونه به شونه ي شايان دارند ميرند تو ساندويچي هميشگي لبخند تلخي زدم
از اون روز به بعد يه حسي بود كه ميخواستم اين دوتا رو بپام، هرجايي با هم ميرفتند، پارك ، سينما، رستوران هرجايي كه ممكن بود خوش ميگذروندند و من پشت سرشون سايه به سايه دنبالشون