ادم های شرطی

آدمای شرطی[12:56 24.12.18] , Forwarded from 🔱]رمان اسيرِ توهم[(🔱 (M.R
#Part41
#آدماي_شرطي
🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸
+خوب آخرش چي؟
_اخرش هركسي به اندازه ي تلاشي كه كرده پولش رو ميگيره
+مثلاً چقدر؟ لبخندي زد
_تو مسئوليت سنگيني ميوفته رو دوشت پس كم كمش روي ٤ميليارد تومن حساب كن
مغزم سوت كشيد ٤ميليارد تومن واااااو
پولش انقدر زياد بود كه نميتونستم نه بگم همين كار منو هزاران هزار قدم به جلو ميبرد صداي ياسر رو شنيدم
_ولي نميتوني مدتي به اين پول دست بزني حداقل يك سال تا آبا از آسياب بيوفته هركدوم
تو يكي از بانك هاي سوييس تو حسابهايي كه به اسم خودمونه اونجا امنه با سكوت ياسر تازه متوجه نگاه سنگين ياسمن و پارميس و اميرخان شدم انگار منتظر بودند ببينند من چه عكس العملي نشون ميدم صداي مصمم ياسر رو شنيدم
_خوب نظرت چيه هستي؟
انقدر پولش زياد بود كه ميتونستم اين ريسك رو بكنم
اگه حتي يك درصد جاي موفقيت من رو داشت من ترجيح ميدادم اين ريسك رو با جون و دل قبول كنم ولي اگه زندگيم مثل رهام بشه چي؟  من نميخوام به اين زوديا از اين زندگ برم ...
ولي پولش خيلي وسوسه كننده بود خيلي زياد ...
سرم رواوردم بالا و با ترديد تو چشماي ياسر خيره شدم كه صداي امير خان رو شنيدم
_ببين پسر اگه الان قبول كني بايد تا اخر ماجرا باشي پس درست فكر كن... ببين حتي اگه يك نفرمون هم لو بره هممون لو ميريم اينايي كه ميخوايم پول اختلاسشون رو بكشيم بالا با كسي شوخي ندارند احتمال داره حتي يكي مون هم زنده نمونيم... ميفهمي منظورمو؟ نميدونم چي شد ولي ترديدم بيشتر شد همش اعدام رهام ميومد جلو چشمم !
همش رهام و بازي با زندگيش
اگه اينم آغاز بازي من با زندگيم باشه چي؟
اگه قبول كنم بايد بشينم دور يك ميز قمار و با زندگيم بازي كنم... تو اين بازي تك نفري بازي نميكردم،
آدمای شرطی[12:56 24.12.18] , Forwarded from 🔱]رمان اسيرِ توهم[(🔱 (M.R
#Part42
#آدماي_شرطي
🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸
بايد به تك تك افراد روبروم اعتماد ميكردم... به پارميس، ياسمن، ياسر ،امير خان
فقط يك كلمه اي كه از دهن من بيرون ميومد اينده ي من رو رقم ميزد  زندگيم قرار بود به كدوم سمت بره؟
"❌زمان حال❌"
"شيرين"
صداي بوق بوقي خيلي رو اعصابمه ، ده بار چشمام رو باز كردم و بستم ولي بازم نميتونم چشمام رو باز نگه دارم اه لعنتي...
اين بوق چرا قطع نميشه هر چند ثانيه يك بار يدونه بوق كوتاه ميزنه
چشمام رو اروم باز كردم كه همون پرده كشيده شد و يكي اومد داخل يه پرستار سفيد پوش با لبخند نگام كرد
_پس بالاخره چشات رو باز كردي ، آخي چه خوش رنگ هستن!
پرستاره يه چيزايي رو چك كرد و سريع رفت بيرون
يكم سرحالتر شدم، چشمام رو ديگه ميتونستم باز نگه دارم صداي زمزمه اي رو شنيدم
_ببين ده دقيقه وقت داري، براي من مسئوليت داره بعدش بايد به پدر مادرش خبر بدم
نميدونم طرف كيه و چه جوابي به پرستاره داد كه پرده كشيده شد و من نفسم بريده شد
دستام ناخدآگاه به لرزه افتاد