ویکم هدیــــــه دقیق یادم است... واج به واجش را. می‌گفت باید با او همکاری کنم... برای نجات جان خودم و... و برادری که هیچ‌گاه برادری از او ندیده‌ام. با خشم غریده بود که اگر بخواهم نارو بزنم یا شانه خالی کنم، می‌کشت‌م و جایی میان باغ خانه اش من را دفن می‌کند. داد زده بود و من... منِ خاک شده... لال بودم. هیچ نگفتم و گذاشتم تا او بتازاند. آنقدر که اکنون در کنارش منتظر خواندن خطبه عقدم بودم. ازدواجی اجباری یا به گفته برخی صوری... مسئله ای مسخره و چیپ. یک کلیشه مزخرف و مضحک. متنفر بودم از زورگویی اما... جان برادر نا برادرم را چه می‌کردم... پدرم را چه می‌کردم و... خودم را چگونه بلند می‌کردم؟ -دخترم... رضایت میدی بابا جان؟ پلک بهم میفشرم و صدای ساییدن دندان هایش و پس از آن لب زدن خونسردش را می‌شنوم -یالا...نمی‌خوای که بلایی سرت بیاد...زود باش دختر. باید بله را می‌گفتم و وارد زندگی جدیدم می‌شدم. زندگی که پایانش مجهول بود. -بـ...ـله
رمان زفیر
نسخه نمونه
پارت 31 از 46
(از کل 452)