وهفتم دستش کمی بالا می آید و برآمدگیم را لمس میکند. نفس در سینه ام حبس میشود و او با تمام خونسردی‌اش پچ میزند. -تو زن منی... میتونم لمست کنم... ببوسمت... باهات بخوابم و تـ... لگدی که در شکمش میزنم را پیش‌بینی نمی‌کند. جیغ میکشم و امیدوارم کسی ان را نشنود. چنگی که به صورت می اندازم را حقم می‌دانم -خفه شو... مردک وقیح... بیشعور منحرف اشک به چشمانم نیشتر میزند و من که انقدر کم طاقت نبودم... دستانم را می‌گیرد و کنترلم میکند. بدم می آید... از او... از نگاهش... نگاهی که سرد است و مرموز... خیلی مرموز -یه دیقه اروم بگیر... دختره احمق. کمرم را به کف صندلی میکوباند و رویم خیمه میزند. کسی از دور ما را ببیند یقینن فکر های خوبی در سرش چرخ نمی‌خورد. دستانم را بالای سرم زنجیر میکند. پاهایم را با زانوهایش محار میکند و من اکنون در چنگال او مانند آهویی لرزان گیر افتاده بودم. -ولم کن... ولم کن. صورتش را جلو می اورد و با دندان هایی کیلید شده می‌غرد -هیششش... صدات در نیاد... فکر کردی انقد بی شرفم که بخوام کاریت بکنم ها؟
رمان زفیر
نسخه نمونه
پارت 37 از 46
(از کل 452)