نیشخندش را ول میکند و به سمت خودرویش میرود. در را برایش باز میکنند و بدون توجه به داد و فریاد های مردک، مدارک را میخواند. دخترک درست گفته بود. قاتل کس دیگری بود... -آقام ترسوندمش... پس افتاده... چی‌کارش کنیم؟ دندان بهم می‌سابد و چه کسی جرعت کرده بود در قلمرویش بتازاند...؟ چه کسی آنقدر شجاع شده بود که برادرش را بکشد و قتل را گردن کس دیگری بی‌اندازد؟ -تو جیبشو پر مواد کنید در حد ده سال حبس... بندازینش جلو کلانتری باید می‌رفت... دخترک حتما چیزی می‌دانست... می‌فهمید چه کسی برادرش را به قتل رسانده... می‌فهمید و تمام می‌کرد زندگیش را اما... اما نباید بفهمند او میداند... سکرت میماند هر چه که اتفاق افتاده بود. -ارسلان... مرد خم میشود و با سری پایین میگوید -جانم آقام فکش را جابه جا میکند و به صندلی ماشین تکیه می‌دهد. دو دکمه بالایی پیرهنش را باز میکند و میغرد -تا نیم ساعت دیگه هرچی از اون دختره... همون که هر روز صبح میاد دم عمارت... هرچی... تا رنگ لباساشو برام در میاری... بدون کم وکاست... شیرفهم شد؟ چشم مرد را میشنود و با پلکهایی روی هم لب میزند -راه بیوفت... میریم شرکت. ** حال... باورم نمی‌شود... هنوز در شوک دست و پای می‌زنم و می‌خواهم خودم را حلق آویز کنم. چشمانم او یِ خونسرد را می‌بیند و چرا دنیایم باید این‌گونه باشد... پر از سیاهیی... پر از زشتی بدبختی... حلقه درون دستم را به بازی می‌گیرم و عاقد این‌گونه گند میزند بر هرچه که در این بیست‌ونه سال ساخته ام -خانم نسیم جاهدی به بنده رضایت میدهید شما رو به عقد موقت... وسط حرفش میپرد و صدای خش دارش را به رخ می‌کشد -عقد دائم حاج آقا... بغضم را می‌بلعم و یادم می‌آید... چند ساعت پیش... درست رو به روی در عمارت پیاده شدیم.
رمان زفیر
نسخه نمونه
پارت 30 از 46
(از کل 452)