ودوم پیدا کرده بودم... حرف هایم ثابت میشد... به همه. برگه ها را دوباره بالا پایین میکنم. تمام عکس ها و نوشته ها که میگفت برادرم اصلا موقع قتل انجا نبوده. برگه بعدی را میخوانم. چشمانم برق میزند... نوشته های گم شده پزشک قانونی. خط به خطش را میخوانم. تمامش را نوشته بود... زمان مرگ... زمانی که چهار ضربه چاقو به شکمش خورده بود. همه اش را نوشته بود. -رسیدیم پیاده میشوم و همانطور که مدارک دستم است میگویم -مواظب این باش تا من برگردم... تا میخواهد چیزی بگوید میغرم -رها...چشم ازش بر نداری!! قدم تند میکنم و باید بروم... حتی اگر مانند دفعات قبل با تحقیر مرا از خانه اش بیرون می انداخت. میرفتم و تمام مدارک را بر صورتش میکوبیدم. ثابت میکردم برادرم هرچه که باشد، قاتل نیست... ** -من میرم به همه میگم...میگم که یکی دیگه داداشتو کشته... نچی از دهانش خارج میشود و سرش را روی شانه اش کج میکند. پلک‌هایش را آرام روی هم میفشرد. لبخندش بوی مرگ میدهد -دختر، خیلی شجاعی هستی نسیم جاهدی...یه بابای کارگر و مادری که با حواس پرتیت به کشتنش دادی... هومم؟
رمان زفیر
نسخه نمونه
پارت 22 از 46
(از کل 452)