حدودا یک ربع بعد،صدای ِ قدم هایی گوشم و نوازش میده و گریه ام بند میاد...نیم خیز میشم و سرگرد و می بینم که داخل شده و با چشم دنبال ِ من می گرده. دوباره میشینم و با صدای ِ بلند تری زجه میزنم و سرگرد مقابلم زانو میزنه: --چی شده؟این چه وضع خونه ست؟ چونه ام و تو دستش میگیره و مجبورم میکنه به چشم های پر اخم و نگرانش نگاه کنم وقتی میگه: --گندم و گیتی کجان؟د ِ یالـــا بگو چی شده! چشم می بندم و هق می زنم: -اونا فقط حق ِ منن!حق ِ من... سکوت میکنه و گنگ بهم خیره میمونه و کاغذ ِ مچاله شده رو تو بغلش پرت می کنم. جملات ِ نوشته شده روی کاغذ رو که میخونه؛یکه خورده و خشمگین نگاهم میکنه. چند بار زیر ِ لب چیزی زمزمه میکنه و موبایل به دست،بالا سرم قدم رو میره و من نگاهش می کنم و علاقه ای به پاک کردن ِ اشک هام ندارم! --الو...گوش کن ببین چی میگم!...نــــه گوش کن!همین الان یه نامه از فایت بند دستم رسیده که خواهر های ِ دوقلو ِ گیسو احمدی رو دزدیدن. کلافه دستی تو موهاش میکشه و با همون دست،چند بار آروم به پشت ِ گردنش ضربه میزنه:
حکم شکار
نسخه نمونه
پارت 63 از 120
(از کل 1,199)