حکم شکار

جواب نمیده و چونه ام می لرزه و نا امیدانه به صفحه گوشی زل میزنم...تو مغزم هزاران افکار با انواع مختلف در حال ِ یورش اند! ترس و نگرانی منو محاصره کرده و دقیقا نمیدونم چند چندم!؟چیکار باید بکنم!؟دست به دامن ِ کی بشم!؟ 
صدای زنگ گوشی تو فضا میپیچه و از پشت پرده ِ اشک که به صفحه چشم می دوزم؛متوجه میشم که سرگرد زنگ میزنه. سریع جواب میدم: 
-الو؟ 
بعد از چند لحظه مکث صداش میاد که میگه: 
-سلام!زنگ زده بودی! 
میزنم زیر ِ گریه و پشت ِ خط سکوت میشه و به ثانیه نمیکشه؛با داد ِ نگرانش گوشم زنگ میزنه: 
--چیــه؟چی شده؟ 
به زور میگم: 
-گندم... 
تند میگه: 
--گندم چی؟ 
سوزنم گیر کرده و فقط میگم "گندم" انگار!  
--الان کجایی گیسـو؟ 
-خو...خونه! 
هیچی نمیگه و تماس قطع میشه. تکیه میدم به پایه یکی از مبل ها و به وضع ِ داغون ِ خونه چشم می دوزم...برای نبود ِ خواهرام زار میزنم و به غیر از من حق ِ چه کسی میتونن باشن؟