حکم شکار

با صدای ِ خانم فروشنده ِ جنوبی،ازش فاصله می‌گیرم و نوک ِ انگشت های دست راستم رو روی لپم میذارم که وحشتناک داغ کرده. 
--خانم جون لباس ِ مجلسی ِ ستش رو هم دارم...بدم؟ 
-میتونم ببینمش؟ 
به هول و ولا میوفته و من لبخندی کم‌رنگ روی لبم میشینه از این شوق و ذوقش...لباس ِ آستین حلقه ای یشمی رنگی رو مقابلم میگیره که پایین تنش کلوشه و با رنگ ِ طلایی گلابتون دوزی شده. دور کمر نوار ِ طلایی رنگی کار شده و نقش و نگار ِ سنتی ِ جای‌جای ِ لباس،حسابی به دلم میشینه. 
ناخودآگاه میگم: 
-وای خدا...چه خوشگله! 
زن جنوبی دستی به چادر خودش میکشه و با محبت میگه: 
--برازنده‌ست. 
با اشتیاق می‌خندم و نیم نگاهی به سرگرد که به من خیره ست میندازم و رو به خانم ِ فروشنده‌،یک بار پلک هام رو روی هم میذارم: 
-میخوامش! 
* 

--برو تو! 
نیم نگاهی به چهره ِ اخم آلودش میندازم و وارد ِ باشگاه میشم...پشت ِ سرم میاد و در رو چنان میکوبه که شونه هام میپره و لب می‌گزم. انگار که از دنده لج بلند شده امروز! 
بی حرف به سمت ِ رخت کَن راه می‌افتم تا لباس هام رو بپوشم. ترجیحا نمی‌خوام تو دست و پاش باشم و جوون مرگ شم. اما هنوز قدم اولم به دوم نرسیده، آرنج ِ دست راستم از پشت کشیده میشه و برمی‌گردم و سینه به سینه اش می‌ایستم.