انگار ده هزار وُلت برق بهم وصل میشه... انگشتام دیگه توان ِ حمل ِ پلاستیک های خرید و ندارن...با قدم هایی تند و شتاب زده وارد میشم و گندم و صدا میزنم و چشمم خشک میشه روی ِ ظرف و ظروف ِ شکسته. گیتی رو صدا میزنم و نگاهم روی مبل های چپه شده برگشت میخوره! کیفم از روی ِ شونه ام سر میخوره و کنار ِ پام واژگون میشه...به سمت اتاق خواب ها میدوام و زانوهام با دیدن ِ چند قطره خون ِ روی سرامیکا شُل میشه. همین که میام از اتاق ها خارج بشم؛برگه ای که روی در چسبیده توجهم و جلب میکنه و دست جلو میبرم...برمیدارمش... «بچه های خوشگلی ان...و همینطور بانمک. درست مثل خواهر بزرگترشون!متأسفانه یا خوشبختانه به خاطر حقم و کارم دزدیدمشون!بیشتر مواظب خودت باش و دیگه هم دنبالشون نگرد خانم ِ گیسو احمدی!"فایت‌بند" » یه قطره اشک از گوشه چشمَم راه پیدا میکنه و...حقش؟چه حقی؟گندم و گیتی حق من نیستن مگه؟ فایت بند...چیه؟یا شایدم کیه؟!اسم منو از کجا میدونه...؟ کاغذ تو دستم مشت میشه و هق هقم هوا میره و دست به چهارچوب ِ در بند می کنم تا نیوفتم. میون ِ هق‌هق هام نوای "چیکار کنم" سر میدم و کوچولو های ِ من الان تو چه حالی میتونن باشن؟ وسط ِ عجز و لابه هام یاد ِ سرگرد میوفتم و هجوم می برم سمت ِ کیفم که جلوی ِ در ِ خونه رهاش کردم...دست هام میلرزه و گوشی دو بار از دستم میوفته تا شماره اش و پیدا کنم. بوق ها رو با استرس میشمرم و هق میزنم: -جواب بده...تو رو خدا جواب بده!
حکم شکار
نسخه نمونه
پارت 61 از 120
(از کل 1,199)