خیلی خسته بودم. خسته تر از اون که بخوام ناراحت بشم. اما از ترحم بیزار بودم و نمیتونستم به لطفی که اون مرد کرده فکر کنم. به سختی از جام بلند شدم و پتو رو کنار زدم و بهش توپیدم: -تو فکر کردی من خوشحالم که تو این جهنمم؟ یا شایدم فکر کردی داره بهم خوش میگذره؟ حال و روزم و ببین! تو این خراب شده بهم تجاوز شده کتک خوردم توهین و تحقیر شنیدم ولی نمیتونم برم که اگه برم داداشم یه ساعت دیگه بالای دار میره من موندم تا اون بمونه آره کارم اشتباهه... خودمم پشیمونم من تحمل این همه درد و ندارم از اون مرد لعنتی وحشت دارم از چشماش میترسم ولی هر چی خودخوری کنم فایده نداره چون این همون ریسمانیه که برای حفظ کردن زندگی بابام و داداشم بهش چنگ زدم صدای هق هقم که بلند شد بهمن نفس بلندی کشید و کنارم نشست. دستش و دور شونه م حلقه کرد و تنم و که بدجور میلرزید به خودش چسبوند و آروم گفت: -منم یه بار این اشتباه رو کردم تمام وجودم رو برای زندگی یه نفر خرج کردم ولی آخرش چی شد؟ به کجا رسیدم؟ هیچ جا...شکست خورده و دست از پا دراز تر برگشتم رو پله اول خودخواهانه ازم گذشتن من و وسیله ای برای رسیدن به خواسته شون کردن
رمان دلارا کنیزک ارباب
نسخه نمونه
پارت 43 از 78
(از کل 774)