رمان دلارا کنیزک ارباب

زیر دلم که تیر کشید خودم و زیر پالتو مچاله کردم.
بعد از این باید چیکار میکردم.
فرزاد حالا زنده بود اما من چی‌.
روحم چند ساعت پیش توی اون انباری مرده بود و بزور نفس می‌کشیدم.
هرمز خان هم هر روز جسمم رو می‌کشت. اون مرد هیچ رحمی نداشت.

از سرما به خودم میلرزیدم و اشک سیل شده و  از روی گونه هام  پایین می‌ریخت.
همونجا بیخ دیوار روی زمین دراز کشیدم و خودم رو زیر پالتو جمع کردم.
اما مگه چقدر گرما داشت؟
بدتر از همه درد زنجیر و تجاوز و که نمیشد فراموش کرد.

دستام رو روی صورتم گذاشتم و هق زدم.
هنوز هیچی نشده تحملم رو از دست داده بودم،حتی نمیدونستم بعد از اون چطور باید زندگی کنم.

با احساس گرم شدن تنم سرم رو بالا آوردم و به قیافه درهم بهمن نگاه کردم.
پتو رو روی تنم کشید و کاسه سوپ رو کنارم گذاشت:
-بخور گرم شی
پتو رو هم یجا قائم کن تو دردسر نیفتی 
-چرا کمکم میکنی؟

بجای تشکر اینو ازش پرسیدم و بهمن چند لحظه بهم خیره شد.
بعد ازم چشم گرفت و گفت:
-دلم برات میسوزه
حقت نیست اینجوری عذاب بکشی