رمان دلارا کنیزک ارباب

پوزخندی زدم و اینبار روبروش وایسادم اما اون آروم و معصومانه توی چشمام خیره شد و از زیر اون روبنده گفت:
-من شکایتی ندارم
خودم خواستم که اینجا باشم
اگه با تجاوز به من آروم میشید صد بار دیگه بهش تن میدم و حرف نمیزنم
اصلا لال میشم
اگه با عذاب دادن من دل تون آروم میشه...بسم الله 
من وقتی به مرگ برادرم فکر کردم از خودم گذشتم 
شما که خواهرت و از دست دادی‌.‌‌..حق میدم عصبانی باشی 
میگید تو حیاط تنم و بشورم؟...میشورم
میخواید با زنجیر بزنید ؟...بخدا اگه حرفی بزنم
میخواید منو بکشید؟...لال میشم
فقط بگید چکار کنم که آروم شید؟

 دخترک به خیال خودش داشت چکار میکرد؟ 
اون همه خوب بودن توی مغزم نمی‌گنجید.
حتما کاسه ای زیر نیم کاسه بود. 
به گلوش چنگ زدم و اونقدر هلش دادم تا پشتش به دیوار برخورد کرد و اخ آرومی از بین لبایی که نمیدیدم خارج شد.

سرم رو نزدیک بردم و خیره تو چشماش غریدم :
-فکر کردی داری با این حرفا کیو گول میزنی ؟
خوب به حرفام گوش کن و توی مغز فندفیت فرو کن

با شستم راه نفسش رو که بستم یه قطره اشک از گوشه چشمش سر خورد روی گونه ش و مظلوم تر از قبل بهم خیره شد:
-اونقدر اینجا عذابت میدم تا بفهمی دارم تو چه آتیشی دست و پا میزنم 
فکر نکن درس خوندی و با چهار تا کلمه قلمبه و مظلومانه نظرم عوض میشه
بر عکس...حالا بیشتر حواسم بهت هست 
حتی یه نفس اضافه بکشی خودم نفست و میبرم