حکم شکار

سیامک با تفریح و خنده به چهره مملو از حرص و عصبانیت ِ نیاوش نگاه می‌کند: 
--شنیدم دختر ِ باهوشیه! 
نیاوش همانطور که سرش پایین است،مردمک ِ چشمانش را بالا می‌آورد و به سیامک نگاه می کند: 
-باهوشه اما...سرتق هم هست!وحشی هم...تخس هم...پررو هم! 
قهقهه سیامک در فضا می پیچد: 
--یه خصوصیت خوب نداره این خانم؟ 
نیاوش دندان می‌ساید و می ایستد: 
-بسه!پاشو برو زیاد حرف زدی...حواست به رفت و آمد هات هست که؟آتو ندی دستشون. 
سیامک سریع بلند می شود: 
--نه حواسم هست!خیالت راحت. 
نیاوش سر تکون می‌دهد و دست در دست ِ سیامک می گذارد و جواب ِ خداحافظی اش را می دهد... 
در طولی که به اتاق برسد،به این فکر می‌کند که گیسو اگر موضوع را بفهمد مخالفت ِ سختی می‌کند.  

کارت را مقابل مانیتور نگه می دارد و در باز می‌شود...هنوز داخل نشده که صدای ِ دکلمه ای که خودش خوانده،گوشش را نوازش می‌دهد. پس فلش را برای همین گرفت!