حکم شکار

یکه خورده روی ِ همون میز عسلی میشینم و میگم: 
-یعنی... 
به عنوان ِ ادامه جمله ام سر به چپ و راست تکون میدم و اون سر به معنای ِ مثبت تکون میده و من عمق ِ قضیه رو درک نکردم هنوز! 
تلفنش زنگ میخوره...نیم نگاهی به صفحه گوشی میندازه و وایمیسته و زیر ِ لبی میگه: 
-باید جواب بدم. 
با چشم،رفتنش از اتاق رو دنبال می کنم و بعد...من میمونم و ترس ها و سوالاتم! 
کاوش گرانه به اطراف نگاه می کنم...تخت ِ دو نفره ای بین ِ دو عسلی قرار گرفته و دقیقا مقابل ِ تخت یه کاناپه سه نفره و تلویزیون وجود داره. یخچال ِ مسافرتی ای گوشه اتاق جا خوش کرده و اون در ِ قهوه ای رنگ کنار تلویزیون،قطعا باید سرویس بهداشتی باشه! 
بی حس و حال،خودم رو روی ِ تخت پرت می کنم و نرم بودن ِ تُشکش حس خوبی رو بهم القا می کنه.

 حدودا پنج دقیقه بعد،صدای ِ لولا های ِ در بلند میشه و من نای ِ چشم باز کردنم ندارم حتی... 
--گیسو...پاشو کارِت دارم! 
بی این که چشم باز کنم میشینم و میتونم راحت از پس ِ پلک های بسته ام حس کنم که روی کاناپه نشسته...