حکم شکار

نفس عمیقی می کشم و وقتی همین امروز همو دیدیم؛لازم نیست دوباره سلام کنم...پس میگم: 
-چرا؟ 
بعد از کمی مکث صدای ِ بمش تو گوشم می پیچه: 
--چی چرا؟ 
خوب میدونه چی چرا و دوست داره با کلمات بازی کنه انگار... 
-چرا اون گوشی و فرستادی؟ 
--برای ِ توعه! 
-دلیلش؟ 
--دلیلش به تو ربطی نداره!همونطور که باید،استفادتو از گوشی بکن...به این کار ها هم کاری نداشته باش! 
با حالتی مملو از تمسخر می خندم: 
-میخوای بیشتر از این منو مدیون ِ خودت کنی نه؟چی میخوای مگه سرگرد؟ 
سکوت میکنه و تنها صدای ِ نفساشه که به گوش میرسه...ادامه میدم: 
--بیشتر از این نمیخوام!تا همین جا بسه...گوشی ای که خریدی منتظره تا بیای پَسِش بگیری!پس زود تر بیا دنبالش قبل از این که له و لورده اش کنم...سرگرد! 
تماس و قطع می کنم و با خشمی که سراسر ِ وجودم و گرفته،گوشی ِ نوکیای ِ عزیزم و روی اپن می کوبم!مرتیکه ِ بیشعور!انگار که برده ِ زرخریدشم..."به این کار ها هم کاری نداشته باش!"...عوضی ِ یه وری!! 
با نق،نق های ِ گندم و گیتی بی خیال ِ پشت ِ میز نشستن میشم و سفره ای تو حال میندازم... 
بعد از خوردن ناهار،کنار ِ گندم و گیتی فیلم می بینم و حس می کنم کل ِ کارکتر های ِ فیلم یه دیالوگ میگن..."به این کار ها هم کاری نداشته باش!"