مربــــای پـــرتقال سیاوش سرش را به پشتی صندلی ماشین تکیه می‌دهد. همچنان بی دلیل می‌خندد... سارا سرش را از بین دو صندلی رد می‌کند و به آرش می‌گوید: - حال داداشتو خریدارم! ماری رو من زدم، یکی دیگه رو گرفته... ساناز در حالی که با گوشی‌اش بازی می‌کند، نظر می‌دهد: - اگه می‌دونی یه چیز شیرین بگیر واسش آرش. تاحالا مشخصه لب به دود نزده که اینطوری حالش بد شده! سیاوش دستش را دو طرف فکش می‌گذارد و با خنده می‌نالد: - دهنم درد گرفت بس خندیدم... چه کوفتیم زده؟ آرش با یک دست ماشین را کنترل می‌کند و با دست دیگرش در داشبورد را باز می‌کند. - خان داداش یه شکلات تو داشبورده برش دار. چشم سیاوش به جای شکلات، به قمقمه‌ی استیل می‌افتد. با خوشحالی قمقمه را برمی‌دارد و با گفتن: - دارم تشنگی تلف می‌شم! یک نفس محتویات بطری را سر می‌کشد. صدای داد آرش با عق زدن سیاوش یکی می‌شود... - اون آب نبود که! چرا اینطوری خوردیش؟ طعم تلخ الکل، صورت سیاوش را مچاله می‌کند و ته مانده آثار گل را از سرش می‌پراند. با مشت به بازوی آرش می‌کوبد تا ماشین را نگه دارد. - اینجا پلیس راهه. نگه دارم چهارتامون بدبخت می‌شیم! سوگندم فعلا اعتصاب کرده؛ هیچکس نیست بیارتمون بیرون... با عق بلند سیاوش، آرش ناچار ماشین را گوشه‌ای نگه می‌دارد. هنوز سیاوش از ماشین خارج نشده، که صدای آژیر ماشین گشت پلیس؛ مو به تن تک تکشان راست می‌کند...
رمان مربای پرتقال
نسخه نمونه
پارت 82 از 141
(از کل 1,406)