مربــــای پـــرتقال - قفل کن ماشین رو بیا بریم ببینیم جا پیدا نمی‌شه تا صبح بخوابیم توش. سوگند حرف گوش کن، کاری که سیاوش گفت را، انجام می‌دهد و پشت سرش راه می‌افتد. سیاوش فلش گوشی‌اش را روشن می‌کند. - اگه خدا بخواد گوشیت که شارژ داره؟ انگار امروز، ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کار بودند تا سوگند جلوی سیاوش ضایع شود! با من و من می‌گوید: - پونزده درصد... سیاوش پشت سر هم نفس عمیق می‌کشد. - امتحان الهیه... انتقام الهیه... صبور باش پسر.... صبر... سوگند لبش را گاز می‌گیرد و کنار سیاوش به راهش ادامه می‌دهد. باران شدت می‌گیرد. سیاوش نگاهی به آسمان می‌اندازد. - مصبتو شکر! اد همین امشب باید طوفان نوح راه می‌انداختی؟ تیشرت خیسش را از تنش فاصله می‌دهد و گلایه آمیز رو به آسمان می‌گوید: - موش آب کشیده شدیم الله وکیلی... وضعیت سوگند هم دست کمی از سیاوش نداشت. نزدیک به یک ساعت در امتداد جاده‌ی تاریک و بارانی؛ راه می‌روند تا بالاخره متل درب و داغونی؛ کنار جاده پیدا می‌کنند... انگار تشنه‌ای که در کویر به آب رسیده باشد، هیجانزده وارد متل می‌شوند.
رمان مربای پرتقال
نسخه نمونه
پارت 72 از 141
(از کل 1,406)