مربــــای پـــرتقال همزمان با سیاوش چشمش گرد می‌شود. - چی داری؟ ادامه‌ی فکرش را بلند گفته... محکم روی دهانش می‌کوبد. احمقانه لبخند می‌زند و پشت سر سیاوش تکرار می‌کند: - چی دارم؟ ذهنش در مواقع حساس، معکوس عمل می‌کند. دقیقاً مثل حالا که به جای راه حل دارد با خودش فکر می‌کند: - بگم شاش دارم ضایعس؟ و ترانه با خود فکر می‌کند شاید تنها مزیت این دختر خل و چل مقابلش، زیبایی و ثروتش باشد! وگرنه که خودش را صد پله از او بالاتر می‌داند. و سیاوش بیچاره و که ناخواسته بین دو زن گیر افتاده و در باغ نیست! سوگند یکدفعه دنده عوض می‌کند و خودش را به کوچه‌ی علی چپ می‌زند. ترجیح می‌دهد وقتی چیزی از حرف هایشان نمی‌فهمد، نگذارد بیشتر از این حرف بزنند... در دل دست به دامن تمام ادیان الهی و غیر الهی می‌شود تا مبادا سیاوش جلوی آن دخترک سنگ روی یخش کند و بعد ناگهان، طلبکار می‌گوید: - می‌گم کار دارم! قصد نداری تشریف بیاری سیاوش؟ نگاه سنگین و خیره‌ی سیاوش باعث می‌شود خفه، پسوندش را ادامه دهد: - آقا...
رمان مربای پرتقال
نسخه نمونه
پارت 64 از 141
(از کل 1,406)