گوشی را از کنار گوشم پایین اورده و متعجب نگاهی به صفحه‌اش انداختم.. زمانی که مطمئن شدم شماره، شماره‌ی قباد است گفتم: - ببخشید شما؟ همان لحظه صدایی در گوشم پیچید و باعث سست شدن زانوهایم شد: - آقا دکتر فروزان فر به بخش اورژانس! چشم‌هایم در کاسه گرد شد و اب گلویم را به سختی پایین فرستادم: - بیمارستانه؟ - ببین عزیزم خونسردیتو حفظ کن، متاسفانه بیمار شما تصادف کردن، الان بستری شدن، شماره‌ی شما تو لیست تماس های اضطراریشون بود، همسرشونین؟ دست‌هایم سست شد و مادر قباد با دیدن حالتم ترسیده دست روی شانه‌ام فشرد: - چیشده؟ اب گلویم را به سختی پایین فرستادم و با دست‌هایی که به شدت می‌لرزید گوشی را کنار گوشم ثابت نگه داشتم: - کد....کدو....کدوم بیما....رستانه؟ ادرس بیمارستان را داد و همان لحظه گوشی از دستم روی زمین سر خورد. رنگ از روی مادر قباد پرید و چنگی محکم به گونه‌اش کوبید و با ترس گفت: - قباد طوریش شده؟ تنها کاری که توانستم کنم این بود که با بغض سرم را به نشانه‌ی تایید تکان دادم: - باید....باید بریم بیمارستان!
رمان حورا
نسخه نمونه
پارت 23 از 45
(از کل 448)