با شنیدن حرفم، صورت نالانش به خنده باز شد... _خانم خدا خیرتون بده! سایه بالا سر بچه هاتون باشید... هر جا که قدم می گذاشتم حرف از بچه بود .... سر تکان می دهم و به اتاق قباد بر می گردم.... لاله، روی سر قباد خم شده بود و با آن لبخند بزرگش خیره ی او شده بود.... از شدت حرص دندان هایم را چفت هم می کنم. -قباد جان! بیان برای امضای رضایت؟ تا خواست پاسخ بدهد، صدای مادرش بلند شد... -رضایت چی؟! برا خودت بریدی و دوختی و تموم؟ بچم و رده آش و لاش کرده! بمونه تا رضایت بدیم! پشت بندش خواهرش به حرف می آید: -ملوک اصلا رضایت نده! یه نصف دیه رو شاخشه! میان حرفشان می پرم: -مادر جان! این پیرمرد گناه داره! اینجا کسیو نداره غریبه! نمیدانم چطور ، زبان به دفاع از آن مرد بی دفاع گشودم
رمان حورا
نسخه نمونه
پارت 29 از 45
(از کل 448)