لب میگزم و با بغض سنگینی کوتاه جواب میدهم - نه ، فقط خوابم نمیاد. بیخیال نمیشود و میپرسد - چرا؟ به معده درد جزئی که داشتم چنگ میزنم و آن را بهانه میکنم - یکم معده‌ام درد میکنه. - از گرسنگیه مادر شامتم نخوردی...برم ، برم یه چیزی برات بیارم. قبل از آن که بلند شود دستش را میگیرم و با تن صدای لرزانی میگویم - گرسنه نیستم عزیز نگاه در چشمانم میگرداند و پس از چندثانیه مکث می گوید - چیزی نخوری درست میشه؟ ساکت میمانم و او ادامه میدهد - پاشو یه زنگ بهش بزن تا خیالت راحت بشه گیج میپرسم : - به کی؟ - به شوهرت . می گوید و مقابل چهره وا مانده ام برمیخزد و از اتاق بیرون می رود. مردمک های لرزانم را به سمت تلفن همراهم که روی تخت افتاده بود سوق میدهم و به حرف عزیز فکر میکنم انجامش میدادم؟ باید زنگ میزدم؟ زنگ میزدم و میپرسیدم کجاست؟ گله میکردم که چرا مروارید همراهش است؟ جیغ و داد میکردم که من زنشم و حق ندارد تا قبل از طلاق دادنم با آن دختر بپلکد.!؟ بی اختیار روی زانوهایم جلو می روم و خودم را به تخت میرسانم. با دلهره و اضطراب دست دراز میکنم و تلفن همراهم را برمیدارم. صفحه را روشن میکنم ، وارد لیست تماس های اخیرم میشوم و بدون لحظه ای تعلل از ترس آن که لحظه‌ای درنگ باعث پشیمان شدنم شود شماره‌اش را لمس میکنم ..
گلامور
نسخه نمونه
پارت 55 از 93
(از کل 929)