رمان دلارا کنیزک ارباب

دقیقا روی نقطه ای از زندگیم وایساده بودم که حس میکردم خیلی تند رفتم.
 از سر دلسوزی که نصبت به پدرم داشتم و دلواپسی برای برادری که جون بابام بهش وصل بود خودم و به اون مرد ارزون  فروختم.

صحنه هایی که اون شب دیده بودم باعث میشد تنم عرق کنه.من آدم معتقدی نبودم ولی اصول اخلاقی داشتم.
ناله ها و نفس نفس زدن هاشون سردردم رو تشدید میکرد.
کاش میتونستم یه دوش آب گرم بگیرم تا یکم استرسم کم بشه.
ولی من اجازه نداشتم از امکانات داخل عمارت استفاده کنم.
برای همین باید یه فکری میکردم.

در عمارت رو باز کردم و پام و که بیرون گذاشتم  تازه یادم اومد نیمه شبه و انباری اصلا روشنایی نداره.
دلم می‌خواست همونجا بشینم و گریه کنم.
من از تاریکی وحشت داشتم حالا باید از باغ رد میشدم تا به انباری میرسیدم.
یکی از محافظا که هیکل بزرگی داشت با دیدنم به طرفم اومد و با اخم گفت:
-اینجا چکار میکنی؟
مگه قانون خونه رو نمیدونی؟

آب دهنم رو قورت دادم و لب زدم:
-میخوام برم انباری اما...
-اما؟
-باغ خیلی تاریکه
مرد به سر تا پام نگاهی انداخت و گفت:
-تا باغ همرات میام
فقط بجنب تا آقا نفهمیده 
وارد باغ که شدیم زیر چشمی بهش نگاه کردم. 
اگه توی اون تاریکی بلایی سرم می‌آورد چی؟
با ترس و لرز جلو رفتم و به انباری که رسیدیم حضورش رو دقیقا پشت سرم حس کردم.

پارت اول