رمان دلارا کنیزک ارباب

مینا بی حال تر دستم و گرفت  و لب زد:
-به جون ...خودم چیزی نیست
من...خوبم...

کلمات آخر ضعیف تر از بین لباش بیرون اومد و زانوهاش دیگه طاقت وزنش و نداشت.
وقتی بین زمین و هوا گرفتمش ندیمه با حرص رو به دلارا گفت:
-خیالت راحت شد خانوم و به این روز انداختی؟
همش تقصیر توئه،مگه بهت چی گفته بود که این بلا رو سرش اوردی؟

مینا ضعیف و با اعتراض اسم ندیمه شو صدا زد تا ساکت بشه.
نگاهم بین ندیمه و دلارا که حالا لرزش بدنش قطع شده بود و چشماش از زیر نقاب درشت تر به نظر میرسید چرخید.
برادرش هانا رو کشته بود و خودش می‌خواست این یکی خواهرم و بکشه؟
بعد من دلم برای همچین زنی سوخته بود؟

از بین دندونای کلید شده غریدم:
-خواهرم رو ببر اتاقش بفرست دکتر بیاد تا من به حساب این تخم حروم برسم

و بعد از پله ها پایین رفتم.
دلارا لگن از دستش افتاد و عقب عقب میرفت اما هنوز چند قدم بيشتر برنداشته بود که بهش رسیدم.
بازوش رو گرفتم و همون طورکه به طرف در عمارت میبردمش گفتم :
-بی پدر حرومزاده 
باهات کاری میکنم که مرغای آسمون به حالت خون گریه کنن