حکم شکار

مقابل ِ میز اطلاعات وایمیستیم و سرگرد بعد از سلام،دو تا شناسنامه روی میز میذاره. شناسنامه ِ من دست ِ خودمه!پس این شناسنامه ها چی میگن؟چرا دو تا هستن؟ 
خانمی که پشت ِ میز نشسته،نگاهی به شناسنامه ها میندازه و لبخند زنان میگه: 
--سفربه خیر!رزرویشن داشتید؟ 
سرگرد سری به معنای منفی تکون میده و من هنوز کمی بیشتر از کمی گیجم...خانم نیم نگاهی به من میندازه و دو کارت همراه با شناسنامه ها رو روی ِ میز میذاره: 
--بفرمایید...اتاق هفتصد و هشت،فول امکانات برای ِ شما! 
بعد از تشکر،پشت می کنیم و هنوز قدم اول به دوم نرسیده صدای ِ همون خانم دوباره بلند میشه: 
--راستی...تاریخ ِ ازدواجتون برای دیروز بود؛تبریک میگم!خوشبخت شین. 
ماتم میبره و نگاه ِ سرگرد رو روی ِ خودم حس می کنم...ازدواج؟دیروز!با دهانی نیمه باز به چهره ِ اخم آلود و جدی ِ سرگرد چشم می دوزم تا چیزی بگه...هیچی نمیگه ولی! 
فقط نگاهش می کنم و قدرت ِ گفتن چیزی رو ندارم...منتظرم خودش توضیح بده در واقع! 
ولی به جای توضیح،بازوم و تو مشت میگیره و من رو به سمت ِ آسانسور میکشه...همین که وارد میشیم بی طاقت میگم: 
-چی می گفت این خانمه؟ازدواج چه صیغه ایه؟