حکم شکار

فین فین کنان جواب میدم: 
-من...نمیشناسم!اولین باره که میشنوم. 
لب ِ پایینش و تو دهنش میبره و متفکرانه به گوشه ای نگاه میکنه و بعد میگه: 
--یه کم بیشتر فکر کن!مطمئنی؟ 
-باور کن!من تو کل ِ این دنیا فقط گندم و گیتی و مامان،بابامو میشناسم. 

با اومدن ِ اسم ِ گندم و گیتی بغض گریبانم و میگیره...بغضی به اندازه یک هندونه شاید! 
سرم و کمی به سمت ِ شونه ِ چپم مایل می کنم: 
-تو این یارو...فایت بندو میشناسی؟ 
پوزخندی ناشی از خنده میزنه: 
--یارو؟!یارو نیست! 
-حالا هر چی که هست...میشناسی؟ 
سر به نشانه مثبت تکون میده و چشم هام گرد میشه: 
-خب پس بریم گندم و گیتی رو پَس بگیریم! 
باز پوزخند میزنه و با چشم هایی ریز شده نگاهم میکنه: 
--به راحتی ِ آب خوردنه...نه؟ 

انگشت اشاره ام و به سمتش میگیرم: 
-شما مگه پلیس نیستی؟پس گیر انداختن یه آدم دزد میتونه برات به راحتی ِ آب خوردن باشه!