حکم شکار

شدت ِ اخمش غلیظ تر میشه و به خیره خیره نگاه کردنش ادامه میده و میغره: 
--درست حرف بــزن! 
دوباره به سینش می کوبم: 
-نمیخوام!به چه حقی دخالت میکنی تو کارم؟ 
سر نزدیک تر میکنه و تُن ِ صداش خیلی بلند تر از صدای ِ منه: 
--از تو دفاع کردم گربه صفـــــت! 
مثل ِ خودش داد میزنم: 
-کی گفت دفاع کنی؟جَری تَرِش کردی!شما میری سی ِ خودت و من میمونم و این مرتیکه از خدا بی خبر ِ زبون نفهم!پس فردا بیاد بندازتمون بیرون،شما جواب ِ اون دو تا بچه رو میدی؟ 
با دست به بیرون ِ خونه اشاره میکنه: 
--من نمی اومدم هم همیـن بود...مینداختِت بیرون! 
-داشتم راضیش می کردم... 
--با صیغــــه؟ 
باز به سینه اش می کوبم و دستم و محکم می گیره...جیغ میزنم: 
-دستمو ول کـــن! 
تقلا می کنم و یه ریز می گم: 
-ول کن...میگم ولش کن عوضی! 
دستم و محکم میکشم و بی هوا دستم و ول میکنه...و چون یهو ول می کنه،بر اثر اون کش مَکش به عقب،تو حوض ِ پر آب ِ حیاطمون پرت میشم!
نفسم میره و با قیفه ای مچاله و خیس ِ آب،دستی به صورتم میکشم و جیغ میزنم: 
-لعنت بهت!