رمان زندان بان مجهول بخش دوم

شیرین زبونیش باعث شد دلم قنج بره؛ دستم رو جلو بردم و لپش رو آروم کشیدم و گفتم:

_ تو چقدر بامزه ای قشنگم
دستم رو محکم پس زد و با اخم شدیدتری گفت:

_ به دُپِ من دست نزن
_ دُپ نه و لپ
_ تو کی اَستی اصلا؟
_ من بهارم، تو چی؟
_ به تو چه؟

با دهن کج شده نگاهش کردم؛ یه دختر کوچولو که به زور نهایت شیش سالشه و انقدر نازه چرا باید انقدر بی ادب باشه؟!

 این حرفارو کی به این بچه یاد داده؟ اینا بزرگ بشن چی میشن؟
_ داری فکر میکنی که چقدر بد دهنه؟

با شنیدن صدای دختری سرم رو بلند کردم؛ یکی از دخترای اونجا بود که به اینم میخورد همسن و سال خودم باشه...

_ راستش رو بخوای آره، دقیقا دارم به این موضوع فکر میکنم و جوابی هم براش پیدا نمیکنم
_ جوابش خیلی راحته
_ بگو خب

_ تو این جامعه، یه بچه ی بی کَس و کار باید گرگ بار بیاد تا بتونه گلیم خودشو از آب بکشه و از پس خودش بربیاد و بتونه از خودش مراقبت کنه...