رمان زندان بان مجهول بخش دوم

_ جانم؟
_چرا هنوز نخوابیدی؟
دستی روی موهای خرمایی رنگش کشیدم و گفتم:

_ خوابم نمیبره.. تو چرا بیداری خوشگلم؟
_ منم خوابم نمی بره.. داری گریه میکنی؟
دماغمو بالا کشیدم، صدامو صاف کردم وگفتم:

_نه قربونت برم گریه نمیکنم.. چرا خوابت نمی بره؟
صدای قار وقور شکمش به دلم چنگ زد..

_گرسنه ات شده؟ غذا نخوردی امشب میخوای واست نون بیارم؟
_نه گرسنه ام نیست.. از نون خسته شدم دلم نمیخواد بخورم..

_قربونت برم.. کاش میتونستم واست چیزدیگه ای تهیه کنم منو ببخش که کاری ازدستم برنمیاد..
_مهم نیست.. من عادت کردم، اینجا هیچ کاری ازدست کسی برنمیاد خودتو اذیت نکن

دلم برای اون همه فهم و درکی که در بچه ای به اون کم سنی نهفته بود ضعف رفت و آرزو کردم یه روزی بتونم از اینجا نجاتش بدم..

کامل به طرفش برگشتم و با صدایی آهسته تر از قبل گفتم؛ 
_ تو باید بخوابی قشنگم، صبح زود میخوایی بری آدامسات رو بفروشی..

باید خوب استراحت کنی اگه بیدار بمونی فردا اذیت میشی و چشم های خوشگلت خسته میشن..