رمان زندان بان مجهول بخش دوم

بدون اینکه چیزی بگم فقط نگاهش کردم
_ همین خودِ من، پام رو که از این خونه بیرون بذارم هزارتا خطر برام هست، کی مراقبمه؟

 کی ازم دفاع میکنه؟ هیچکس! خودم باید مواظب خودم باشم؛ خودم باید از خودم دفاع کنم نه هیچکس دیگه!

با تردید نگاهش کردم و آروم گفتم:
_ میشه یه سوال بپرسم
_ بپرس
_ تو...تو یعنی پدر و مادر نداری؟

_ نه بابا پدرمادرم کجا بود آخه! منو سر راه گذاشتن و رفتن، معلوم نیست ننم کیه و بابام کیه

سرم رو پایین انداختم و آروم گفتم:
_ واقعا متاسفم

_ تو چی؟ تو واسه چی اومدی اینجا؟ بی کَس و کاری؟ بی خونواده ای؟ یا فراری؟

دهن باز کردم تا بگم منم مثل خودت پدر و مادر ندارم اما لحظه ی آخر پشیمون شدم؛

 بهتره که اینجا کسی نفهمه من بی کَس و کارم چون ممکنه بخوان ازم سوءاستفاده کنن یا بلایی سرم بیارن!