رمان زندان بان مجهول بخش دوم

نسخه نمونه پارت 45 از 109 (از کل 1,082)


من با کمر محکم خوردم زمین و کمر و پای چپ و دست راستم بدجور درد گرفت

کوچه خلوت بود و هیچکس نبود که کمکم کنه، منم با کلی درد و گریه پاشدم و رفتم خونه

مادربزرگ وقتی منو با اون حال دید کلی غر زد و نفرین کرد که چقدر سربه هوایی و حواست نیست 

و میخوای رو دست ما خرج بذاری و مگه پسرای من پولشونو از سرراه میارن که بخوان خرج تو کنن و این حرفا!

پاهام فقط یکم درد داشت اما میتونستم تکونش بدم ولی دستم رو اصلا نمیتونستم تکون بدم

هرچی گریه کردم و گفتم که دستم خیلی درد داره و نمیتونم تکون بدم هیچکس...هیچکس توی اون خونه حتی ذره ای بهم توجه نکرد

 و من یک هفته درد کشیدم تا بالاخره بعد از یک هفته معلم مدرسه خودش من رو برد دکتر!

دستم کوفته شده بود و برام آتل بستن تا چندماه درگیرش بودم چرا؟ چون دیر اقدام کرده بودیم!

با بغض به آسمون نگاه کردم و گفتم:
_ خدایا هیچوقت هیچ بچه ای...هیچ آدمی...هیچکسِ هیچکس مثل من زندگی نکنه! 

هیچکس چیزایی که من تجربه کردم رو تجربه نکنه! هیچکس دردایی که من کشیدم رو نکشه، هیچکس...