رمان زندان بان مجهول بخش دوم

آخه مگه شهراونقدر بی در وپیکره و هرکی به هرکیه که یکی بیاد زوم کنه روی یکی دیگه و رسما در ملع عام آدم ربایی کنه وهیچکسم جلوشو نگیره؟

اون لحظه به امیرعلی شک کرده بودم اما زهی خیال باطل! دقیقا شهر همونقدری که فکرمیکردم هیچ،،،

 بلکه خیلی بیشتر از حدتصورم بی در وپیکر بود که مردمش به همون راحتی ومسخرگی آدم ربایی کنن حتی صدابه صدا هم نرسه!
_ من نمیخوام بیام به کی قسمت بدم ولم کنی‌؟

_حالا که داری میای پس دیگه عصبیم نکن. به کسی هم قسمم نده من هیچکس رو قبول ندارم ونمی پرستم. حله؟

خودم رو محکم تکون دادم و با صدای بلند گفتم:
_ وای خدایاااا بابا ولم کنید بیشرفااا منو پیاده کن بی همه چیز

به چه حقی داری منو میبری؟ هان؟ تو داری رسماً منو میدزدی حالیته؟ این کارت آدم رباییه پدرتو درمیارم

_ خفه میشی یا خفه ات کنم؟
_ مگه شهر هرته که یکی رو از تو پارک بلند کنی ببری؟ ازت شکایت میکنم! بیچاره ات میکنم ازت نمیگذرم عوضی

دستش رو بالا برد و محکم کوبید توی صورتم و با خشم و عصبانیت نعره ی بلندی کشید:

_ اگه یبار دیگه کلمه عوضی رو به اون دهن کثیفت بیاری میکشمت و جنازه ات رو میندازم جلوی سگ، فهمیدی دختره ی ...؟