مربــــای پـــرتقال صندلی کافه تریا را برای سوگند بیرون می‌کشد. - بشین حرف می‌زنیم باهم. سوگند، مغرورانه روی صندلی می‌نشیند. روبرویش می‌نشیند و دستش را درهم قلاب می‌کند. - بگو چی می‌خوای! سوگند با انگشترش بازی می‌کند. - بیشتر اصرار کن. سیاوش دستش را مشت می‌کند و به جان کندن دوباره می‌گوید: - لطفا منت سرم بذارید بگید چه کوفتی می‌خواید سرکار علیه... سوگند لبخندش را کش می‌دهد. - یه ترم مرخصی بگیر، بیا کارخونه. داد سیاوش بلند می‌شود: - برو دست خدا... من این همه جون نکندم که تو بیای زرتی بگی نرو دانشگاه منم بگم چشم! سوگند جفت دستش را مسالمت آمیز جلوی صورت سیاوش می گیرد و این بار، ملتمس می گوید: - تو رو خدا؛ بابات سرویسم کرده... هرروز باید بیام گزارش کار بدم بهت. یه ترم فقط. یه ترم مرخصی بگیر که هم خودت یه استراحتی کنی، هم من از دست جهانگیر خان یه نفس بکشم.
رمان مربای پرتقال
نسخه نمونه
پارت 92 از 141
(از کل 1,406)