رمان مربای پرتقال

مربــــای پـــرتقال


تقریباً یک ساعت الکی با فرد شاکی وقت می‌گذراند و بعد از یک ساعت می‌گوید:

- الان دیگه برو رضایت بده‌. به محض اینکه سیاوش خان بیاد بیرون پولت واریز می‌شه.

مرد سر تکان می‌دهد.
قبل از رفتنش کنجکاو می‌پرسد:

- راستی... این شازده سر و سری با جناب صرافیان بزرگ داره؟ آخه اینم صرافیانه.

سوگند جدی نگاهش می‌کند.

- سرت به کار خودت باشه!

- چشم. من الان می‌رم داخل می‌گم وکیلتون رضایت گرفت دیگه همه چی حله؟ پولمونم واریز می‌کنید.

سوگند در تایید سرتکان می‌دهد.
کمی بعد سیاوش از در کلانتری بیرون می‌آید.
ماشین زرد سوگند را می‌بیند.

آب دهانش را به زور قورت می‌دهد.

- خیط شدیم جلو دختره. الله الله...

سرش را رو به آسمان می‌گیرد.

- حکمتتو شکر. ولی حس نمی‌کنی امتحانای الهیت داره به انتقام نزدیک می‌شه؟

با صدای بوق ماشین سوگند، رشته‌ی افکارش پاره می‌شود.
این بار دیگر راه گریزی جز سوار شدن ندارد!