دهان باز کردم که بگویم.... در اتاق باز شد و بلای زندگی ام بر روی سرم آوار شد.... -خاله دورت بگرده! عزیز دلم! بمیرم برات اینطوری افتادی روی تخت.... آرام سلام می دهم که بی جواب می ماند. -سلام خاله! چیزی نشده که.... اینقدر بزرگش میکنید! پشت سرش لاله جلو تر آمد: -سرت سلامت پسر خاله! خوبی؟ چرا مراقب نبودی به این روز بیوفتی ! می‌دونی چقدر نگرانت شدیم؟ دهانم از فرت تعجب باز می ماند.... نگرانی من کم بود؟! یا آن ها زیادی پیاز داغش را زیاد کردند... ریشه های شالم را از حرص گره می زنم! مادرش کجاست؟ یک آب قند آنقدر تاخیر ندارد! -ممنون لاله خانم! ولی چه میشه کرد؟ بی حواسی راننده جلویی بود.... یادم رفته بود، بپرسم که آن خانه خراب کن کجاست!؟ - قباد جان، اون کسی که باهاش برخورد داشتی زده و رفته ؟! سرش را به طرف من بر می گرداند و با لبخند. می گوید: -نه بابا بنده خدا دم در منتظر مونده با مامور... اخم می کنم. بنده خدا؟! بروم دست و پایش را ببوسم که شوهرم را نیمه جان کرده که این گونه می گوید؟!
رمان حورا
نسخه نمونه
پارت 27 از 45
(از کل 448)