گلامور

وارد اتاق میشود و در را به آرامی می بندد.

لحظه ای طول میکشد و وقتی صدای دور شدن قدم هایش را میشنوم لای پلک‌هایم را کمی باز میکنم.

بدون آن که به طرفم برگردد به سمت تخت که گوشه اتاق قرار داشت می رود و روی آن دراز میکشد.

ساعدش را که روی چشمانش می گذارد دست از نگاه‌های زیر چشمی‌ام میکشم و کمی سر جا جابه جا میشوم.

همانطور که خیره به او زل زده بودم کم‌کم چشمانم گرم میشود و پلک‌هایم روی هم می افتد.

صبح به محض آن که از خواب بیدار میشوم با اتاق خالی از حضور او رو به
رو میشوم.

شش صبح کجا میتوانست رفته باشد؟

از جا بلند میشوم لباس‌هایم را تند تند عوض میکنم ، از اتاق بیرون می آیم و بعد از استفاده از سرویس بهداشتی به سمت پذیرایی می روم.

نگاه گذرایی به خانه غرق شده در سکوت می اندازم ، میخواهم به سمت درب ورودی بروم که صدای عزیز مانع میشود

- رفته مادر.

به عقب برمیگردم ...
گیج و سردرگم به طرف عزیز که دم در آشپزخانه ایستاده بود می روم و میپرسم

- کجا؟

- گفت کار براش پیش اومده برمیگرده تهران .