با سر انگشت شقیقه نبض گرفته ام را لمس می کند و ادامه میدهد - همه چیز دوباره مثل سابق میشه ، تو باز میشی کمند خانم منم میشم همون آدم قبلی ، از گل نازکتر بهت نمیگم قبوله؟ چانهام به وضوح میلرزد ،حالم کلافهاش می کند اما با این حال باز هم با همان روی خوش و مهربانی عجیب و غریبش می گوید -اون شب کوفتی هم فراموش میشه ...قول میدم از یادت بره. سر خم میکند لب به پیشانیام می چسباند و عمیق می بوسد. بوسهاش همانند یک صاعقه از جانم عبور میکند و لحظه ای توی دلم خالی میشود. - برو بپوش بریم . - برات مهم نیست؟ صدایم از شدت بغض میلرزد و او اما با تعجب خیره در چشمانم میپرسد - چی؟ - ناراحت شدنش - نمیفهمم ، کی ناراحت میشه؟ طعنه میزنم - دختر عمهات. اب دهانم را قورت میدهم و به سختی اسمش را به زبان می آورم -مروارید
گلامور
نسخه نمونه
پارت 40 از 93
(از کل 929)