گلامور

جواب سوال احمقانه ام واضح بود هامون بعد از آن همه جنجال برنمی‌گشت ، اصلا او کلید داشت ..زنگ در را نمی زد.

با بلند شدن صدای دوباره زنگ آیفون از پشت میز برمی‌خیزم و به سمت راهرو می روم.

نگاه خیره ام را از چهره زنی که صفحه نمایشگر مقابلم را پر کرده بود میگیرم و با اکراه در را باز میکنم.

تا اینجا آمده بود که چه؟

پر حرص دستی به صورت و چشمانم میکشم و درب ورودی را باز میکنم.

چند دقیقه ای طول میکشد و بالاخره سر و کله زنی که مادر شوهرم بود پیدا میشود .

با لحن خشکی زیر لب سلام میکنم و تعارف میزنم تا وارد شود .

همانطور که پا به داخل خانه میگذارد جواب سلامم را با خوشرویی میدهد و طوری رفتار میکند که انگار نه انگار چه اتفاقی افتاده است.

به سمت پذیرایی می رویم میخواهم لب باز کنم و بپرسم چای یا قهوه بیاورم که امان نمیدهد

- نیومدم بشینم دخترم ، برو وسایلت رو جمع کن بریم.

گیج میپرسم

- کجا بریم؟

- کرج ، خونه عزیز.

اخم میکنم و یک کلام می گویم

- نمیام .

جلو می آید ، دست روی بازویم می گذارد و دلسوزانه می گوید

- لج نکن دختر قشنگم ، برو وسایلت رو جمع کن بریم ، هامون از همون صبح پا شده رفته خونه عزیز..

با تعجب نگاهش میکنم که ادامه میدهد

- میدونی کی اونجاست که اینجوری با کله رفته؟

نمیخواهم بدانم ،حتی نمیخواهم به وجود آن دختر فکر کنم.