گلامور

فشار آرامی به مچ پایم می آورد ..صدای ناله ام که در می آید ادامه میدهد

- فقط یکم کوفته شده...اگه خیلی درد داری ببرمت بیمارستان؟

سرش که بالا می آید
نگاهم که به چشمانش می افتد
به خودم می آیم

مچ پایم را از دستش بیرون میکشم و با لحن تندی جواب میدهم

- لازم نکرده ...

دست دراز میکند باز هم پایم را بگیرد که با تشر می گویم

-ولم کن ..دست بهم نزن

ابروهایش درهم فرو می رود ...از مقابلم بلند میشود و خیره در چشمانم می گوید

-به درک ، لیاقت نداری ...اصلا از درد بمیر به تخمـ..

ادامه نمیدهد ..
نگاه میگیرد و بدون صحبت دیگری به سمت اتاقش راه می افتد.

اشک سر زده از گوشه چشمانم را پس میزنم.

بغضم را فرو میدهم و به سختی از روی مبل بلند میشوم.

سیر شده بودم
امشب به اندازه کافی خورده بودم.

لبهایم را محکم روی هم می‌فشارم و با بدبختی خودم را به اتاقم میرسانم.