رمان تو مال منی

┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄
 ️


سعی کردم لبخندی روی لبهای صورتیم بنشونم که موفق هم شدم .
به سمت میز رفتم و میوه هارو گذاشتم.
روی مبل تک نفره که کنار مبل سه نفری که دایی و بابا نشسته بودن رفتم و نشستم.
دایی مهدی با دیدنم لبخندی زد و کمی اخم چاشنیش کرد و گفت؛
-دختر چرا صورتت انقدر سرخِ؟
با گفتن این حرف دایی هول شده دستی روی گونه هام گذاشتم و با چشمای گشاد شده بی حواس گفتم؛
_دایی هوا گرمه بخاطر همینِ!
امیر که به جمعمون پیوسته بود با این حرفم سعی کرد خندش و قورت بده.
ابرویی بالا انداخت لبهاش و فرو برد تو دهنش تا قهقهه نزنه.
حرصی نگاش کردم.
دلم میخواست تا میتونم بزنمش!
دایی خنده ای کرد که حواسم جمع دایی شد و لبخند خجولی زدم و سرم و پایین انداختم!
-حالت خوبه دردونه؟
عاشق وقتایی بودم که دایی بهم میگفتی دردونه!
کلا عادت داشت که بهم بگه.
خنده اش و جمع کرد و لبخندی زد و با لحن مهربونی گفت؛
_اخه دردونه لاقل یه چیزی بگو با عقل جور در بیاد!
الان که پاییزِ و هوا یخ...
لب گزیدم و خاک تو سری نثار خودم کردم.
آروم بلند شدم زبونی روی لبم کشیدم.
_من میرم اتاقم ، خوابم میاد‌.
بابا لبخندی زد و سری تکون داد که دایی ریز خنده ای کرد.
-برو دایی جان.
سر به زیر به سمت اتاقم رفتم و در و باز کردم و خودم و انداختم تو اتاق.
دستی روی قلبم گذاشتم و لعنتی زیر لب زمزمه کردم.
به سمت تختم رفتم و به پهلو دراز کشیدم.
امیر رفتارش جدیدا خیلی تغییر کرده ...
بیش از حد!
چشمام و بستم و برگشتم به عقب!
به روزی که اعتراف کرد...
.بک
با از بلندی چشمام و بستم و جیغ گوش خراشی کشیدم .
هر لحظه منتظر برخورد با زمین بودم و مردنم.
دستی دور شکمم و احاطه کرد و من و تو بغلش کشوند.
-هیس دختر،چشمات و باز کن و صحنه روبه روت و ببین!
︎⃟↬⿻‹️⃟›
┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄