┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄ ️ -بشین! باصدای جدیش که هیچ لطافتی توش نبود به خودم لرزیدم. سعی کردم به خودم مسلط باشم پس نفس عمیقی کشیدم و به حرفش گوش دادم و روبه روش روی یه مبل تک نفری نشستم. نمیخوام بفهمه ترسی ازش دارم پس خودم شروع کردم به حرف زدن؛ _اینجا خونه ی کیه من و اوردی؟ -خودم! ابرویی بالا انداختم وقت رصد کردن خونه رو نداشتم. مطمئنم که شب شده و من نمیتونم بمونم! _باباو مامانم نگران میشن. پوزخندی زد. -تو نگران اونا نباش خودم بهشون گفتم. لب گزیدم و سرم و انداختم پایین نمیدونستم چیکار کنم. نمیدونم چند دقیقه با سکوت گذشت که با برخورد نفس گرم و کشداری کنار گردنم خشکم زد. اروم سرم و بالا اوردم و خیره شدم به امیری که دستاش و دوطرف مبل گذاشته بود و خم شده بود روم. به چشمای سرخش خیره شدم و با لکنت گفتم ؛ _ام..امیر...لط..لطفاب..برو...اونور. دندون قرچه ای کرد سرش تو گردنم فرو برد و نفس عمیق و کشداری کشید که مور مورم شد. پلکام لغزیدن ، زبونی روی لبم کشیدم و سعی کردم خودم و جمع کنم. دستام و روسینش گذاشتم و سعی کردم هلش بدم اما امان از یه تکون..! _امیر...لطفا برو کنار. بوسه ی ریزی توی گردنم کاشت آروم زمزمه کرد. -اگه اونم بود پسش میزدی.؟ هووم؟ _چ..چی..میگی..ام..امیر؟ بوسه ی دیگه ای رو گردنم کاشت که باعث شد گردنم و خم کنم تا دست برداره اما بازم ادامه داد. - واضح دارم میگم! اگه اون دانیال بی پدر هم بود اینطور پسش میزدی؟. این آروم بودنش بیشتر میترسوندم. این آرامش قبل طوفان که میگن دقیقا همین وضع الآن امیرِ... ︎⃟↬⿻‹️⃟› ┄┅┄┅┄┅┅┄┅┄┅┄
رمان تو مال منی
نسخه نمونه
پارت 49 از 66
(از کل 651)