️️️️ ️️️ ️️ ️ _خشت در خانه تنها بودم و مرد خانواده‌ای که پناهگاهم شده بودند، روی لامروتش را نشانم داد. به اتاقی فرار کردم و ساعت‌ها از ترس مثل بید به خودم لرزیدم... به خیال خودم برای حفظ پاکی تنی می‌جنگیدم که البته خیلی زود دیگر پاک نماند. همان شبی که از ترس قصد سوء آن مرد، وسایلم را جمع کردم و در شهر بی‌در و پیکر فراری شدم. باید می‌دانستم گرگ‌های در کمین کم نیستند. خاله مرا پیدا کرد و قول داد کمکم کند؛ جوان بودم، ساده... زودباور! وارد این خانه شدم و نیتش را وقتی فهمیدم که دیگر جنگیدنم فایده‌ای نداشت! نمی‌دانم از کدام بیشتر کینه داشتم؟ خاله یا مردی که برای اولین بار تصویری مشمئزکننده از همخوابگی اجباری را برایم ترسیم کرد. _ پری؟ این یارو، پیشکار آقای جهان‌بخش چی می‌گه؟ یه شب رفتی، دختر، موندگار شدی؟ سرم را بالا آوردم، صورت متعجب فرناز، قیافه شکاک خاله. _ خودمم درست نفهمیدم، گفت وسیله‌هام رو بردارم. چکار کنم، خاله؟ بگم نه؟ پوزخند زد و تکیه‌اش را از چهارچوب در برداشت. _ خل شدی مگه؟ هم سر خودت‌و به باد می‌دی، هم دودمان ما رو... باید جمع کنی بری! این شازده قجری با کسی شوخی نداره، مرتیکه نسناس! خودم را به خریت زدم و وانمود به نگرانی کردم. _ خب خاله، پس‌فردا این آقا حال‌وهولش تموم بشه، تکلیف من چیه؟ برگردم همین‌جا؟ جوری خندید که ردیف دندان‌های لمینت‌شده‌اش نمایان شد. _ غمت نباشه، پری کوچولو، در این خونه همیشه برات بازه. سرم را به تأیید و تشکر تکان دادم ️ ️️ ️️️ ️️️️
رمان شاه خشت
نسخه نمونه
پارت 25 از 58
(از کل 575)