️️️️ ️️️ ️️ ️ _خشت _ نه. نهایت یه چمدون دارم. _ پس بفرمایید، من پشت‌سرتون میام. زنگ در را زدم و ابراهیم نزدیک ماشین ایستاده بود. با باز شدن در، پشت‌سر من داخل شد و من خاله را صدا زدم. منتظر نماندم برای شنیدن مکالمه‌ای که محتوایش را کم‌وبیش می‌دانستم. خانه نیمه خلوت بود. فرناز بهتر شده ولی هنوز گونه‌هایش به سرخی می‌زد. با دیدن من با دلسوزی پرسید: _ پری، اومدی؟ خوبی؟ شال افتاده که دور گردنم پیچیده بود را روی تخت انداختم و روبه‌رویش نشستم. _ من خوبم، تو بهتر شدی؟ دارو خوردی؟ آب بینی‌اش را بالا کشید و دستم را که برای سنجش دما روی پیشانی‌اش گذاشته بودم پس زد. _ برو عقب، مریض می‌شی... دارو خوردم، تبم اومد پایین. تو مسکنی، چیزی می‌خوایی؟ اگر می‌فهمید که چه شبی را گذرانده‌ام! _ نه، مسکن لازم ندارم. ببین، نازی... گفتگوی ما با رسیدن خاله به درگاه قطع شد. زنی حدود پنجاه‌ساله بود، می‌گفتند از شوهرش جدا شده و دو بچه دارد. خدا عالم است، گذشته‌اش چه بوده و چرا به این راه افتاده. زلزله که خانواده و کس‌وکارم را برد، آواره شدم. از خانه این فامیل دور به خانه آن همسایه... روزگار سختی بود و نامرد. ️ ️️ ️️️ ️️️️
رمان شاه خشت
نسخه نمونه
پارت 24 از 58
(از کل 575)