رمان سربازم بروسلی

نسخه نمونه پارت 22 از 52 (از کل 512)
⊰•••┈───•••<⃟҉>•••───┈•••⊱
.بࢪوسـلیہ


سرمو به نشونه ی نه تکون دادم..

-پس چرا نمیری؟

+خب فرمانده شمام یکم درک کنید..
ما امروز اومدیم اینجا.. 
هیچ‌جارو بلد نیستیم..
اگه برم گـ....ـم بشم چی؟
جواب خانوادمو چی قراره بدید؟
بی پِرَن ، نه چیز شد بی پارسا بشن؟

با تعجب نگاهم میکرد..

وای یکم خــ.....ـفه شو دیگه پِرَنسا..

همش داری گـ.....ـند بالا میاری..

-باشه بریم..

لبخند پیروزمندانه ای زدم و راه افتادم..

خواستم اول از خیمه بیرون برم که فرمانده از بازوم گرفت و گفت:
-به نظرت کی باید اول بیرون بره؟
قرار نیس چون حرفتو گوش کردم بهم بی احترامی کنی..

لبخند حرصی زدم و برگشتم عقب تا اون بد/////بخت اول بره بیرون..

انگار اول بره بیرون بهش تیتاپ میدن...

اول رفت بیرون و من پشتش راه افتادم..

وای یا خدا چقدر تاریک و سرد بود.. 

با صدای لرزون لب زدم..
-چطوری میتونید انقدر خونسرد باشید؟
چطوری اصلا چشاتون میبینه؟
اینجا خیلی تاریکه...



⊰•••┈──•••<<⃟҉>>•••──┈•••⊱