رمان سربازم بروسلی

⊰•••┈───•••<⃟҉>•••───┈•••⊱
.بࢪوسـلیہ


بعد با سرعت راه افتاد سمت خیمه ها..

بدو بدو دوییدم سمتشو و از بازوش گرفتم..

-فرمانده صبر کنین..
لطفا..

دستمو از بازوش در اورد‌ و قدما بلند تری برداشت..

منم ضـ....ـجه‌زنان میدوییدم دنباش.. 

یهو وایستاد..

انگار خشک شد..

سرمو بلند کردم که دیدم داره به یه نقطه ی نا معلوم نگاه میکنه..

رد نگاهشو دنبال کردم که شیش تا نور کوچیک دیدم..

عین ستاره‌ها..

با ترس سرمو بالا گرفتم و بهش نگاه کردم‌...

-او..اونا چی‌ان؟

+هیش!
صدات در نیاد..

-چی..چیکا..چیکار کنیم؟

+باید برگردیم سمت دسشویی و اونجا پناه بگیریم.. 
تعدادشون زیاده..
نمیتونیم از خودمون دفاع کنیم..

اشکام شُر شُر داشت میریخت..

یا خـ...ـدا.. 

خودت بهم کمک کن.. 

من هنوز خیلی جَوونم..

آروم به عقب برمیگشتیم و اون نورای ریز هر لحظه بزرگتر میشدن..



⊰•••┈──•••<<⃟҉>>•••──┈•••⊱