رمان پایان یک مرگ

پوووف، پاهام دارن از جا کنده می شن ،هر چی می دوئم برهوته، وای خدا، از نفس افتادم، اگه واقع ا خدایی بیا زمین نجاتم بده، بالا بودنت چه به درد من می خوره آخه؟ واسه خودت راحت می شینی منو نگاه می کنی. آخرشم می میرم ،باز نگاه می کنی. می گم خدا یعنی دمت گرم، اون بالا نشستی مثه حاکم پادشاهی می کنی. اون وقت منه فلک زده هی باید طول و عرض این برهوت و بدوئم. آخه انصافه؟ وای چه جونی داره؟ خسته نشد این همه دنبال من دوئید؟ خدا جون من نمی خوام بمیرم . نذار این اژدها منو بخوره. من حیفم. آرزوها دارم. به خدا اگه قرار باشه ناکام و شوهر نکرده برم. از الان آرزو میکنم همه تون ترشیده بمونید. استثنا هم قائل نمیشم گفته باشم! پس بهتره دعا به جونم بکنید تا من نجات پیدا کنم. اون وقت تو آرزوم تجدید نظر میکنم.