رمان خانه وحشت

_تران،شیدا،بیدار شین داریم میرسیم. ترانه دستاشوکشیدوبه اطراف نگاه کرد.باذوق دوتادستشو به هم زدو گفت: _وای خدایااینجابهشته؟چقدرقشنگه،وای رویاببین چقدرهمه جاقشنگه میدونستم ترانه اولین باره میادشمال،دلم میخواست ازاول جاده بیدارش کنم تا همه جاروببینه ولی میدونستم خستست وازدیشب استرس داشت ـ روزای تعطیل انقدرهمه جامیگردونمت تا قشنگی این بهشتو ببینی مهدیس که باصدای مابیدارشدشروع کردبه غرزدن ـ چه خبره اول صبحی؟بزارین بخوابم دیگه،اه ـ باشه توبخواب،منم که ۴ ساعته دارم رانندگی میکنم هیچ ترانه که تازه متوجه خستگی من شدبانگاه مظلومش گفت ـ میخوای من رانندگی کنم؟ ـ نه عزیزم اولا که تواصلا اینجاروبلدنیستی دوما که الان دیگه میرسیم. شیداکه دیگه کاملابیدارشده بود باخستگی گفت ـ وای استخونام چسبید به هم فلج شدم بابا،نگه دار یه جا گشنمم هست