رمان پاکدخت

به محض شنیدن حرفم صدای خنده اش بلند شد.                                   
_زهرمار، خنده نداره!
هنوز هم ته  مایه ای از خنده در لحنش موج می زد.
_دقیقاً کجات درد می کنه از دیشب؟ من حتی تا نزدیکشنرفتم لعنتی بعد درد می کنه؟!
پوفی حرصی کشیدم.
_مرض نخند، یه ذره حجب و حیا هم خوب چیزیه! 
_آخه قبول کن خنده دار بود خدایی.
_چی می گفتم خب؟ بهونه ای نداشتم که از گیرش در برم.
_خیلی باحالی به قرآن! هم می خوای وسط فاحشه خونهباکره بمونی هم بدهی داداشت و بدی هم پیشنهاد من و قبولنکنی! خدا وکیلی ساقیت و ساییدم!
باز زد زیر خنده و حرف هایش مرا به فکر انداخت.
درست می گفت، به قول معروف هم خر را می خواستم همخرما!
_می گی چی کار کنم؟! 
_فقط گوشیت و مدارکات و بردار بیا خونه ی من، بعدشم کهایزی ایزی تامام تامام.
_الان مثلا خونه ی تو خیلی برای من امنه؟ والا فکر نکنمخطرش کم تر از این گوه دونی باشه!
_حاجی تو واقعا خری یا خودت و زدی به خریت؟ اولاً منانقدر دور و برم داف و پلنگ ریخته که نیازی به تو نداشتهباشم، دوماً برای بار چندم دارم می گم بهت، بیا تا یهقرارداد تنظیم کنیم و بعد راجع به گزینه ها و بنداش با همکنار میایم.
سوماً حقیقتاً متاسفم برات که خونه ی من و با اون آشغالدونیمقایسه  میکنی، راست گفتن از قدیم خر چه داند قیمت نقلو نبات! حالا هرطور راحتی!
_چقدر تو پررویی پسر! من چطوری با تو سر کنم آخه؟ 
همه ی حرف هایش درست و منطقی بود فقط باید فکری بهحال زبان تند و تیزش می کردم که آن هم قطعا کمنمی آوردم.
_خیلی خب همه حرفات درست، الان به من بگو چطوریبیام بیرون آخه! درو قفل می کنه همیشه نازی.
_اون با من کاریت نباشه.
_چطوری آخه؟
_فعلا خداحافظی کن، فقط آماده باش، ببین چند دفعهگفتم ها، فقط مدارکات و بردار، لباس مباس نزنی زیر بغلتکه شک کنه!
_خب بابا صد بار که نمی گن، فهمیدم.
_دیگه صدبار گفتم به قول خودت، خنگ بازی درنیاری!
_نخیر.
_اوکی، فعلا بای .
صبر نکرد جوابش را بدهم، تماس را قطع کرد.