رمان اوج لذت

روی کاناپه نشسته بود و پای راستش رو روی پای چپش انداخته بود.

کنترل تلوزیون رو برداشت و خیلی بی مقدمه لب زد.
_من اگه میام اینجا قصدم این نیست که اذیتت کنم یا معذب بشی! 

لبم رو تر کردم و بزاق دهنم رو قورت دادم.
_من معذب نشدم حامد.

شونه‌ای بالا انداخت و موهای خوش حالتش رو چنگ زد.
_بالاخره توام دلت می‌خواد راحت باشی، منم به تو اعتماد دارم ولی میام اینجا برای محکم کاریه تا مراقبت باشم!

احساس خوبی گرفتم از اینکه هم خودش دلش نمی‌خواست اذیتم کنه هم نمی‌ذاشت کسی اذیتم کنه.

موهای نیمه خیسم رو کنار زدم و با لبخندی که نمی‌دونم از کجا سر و کلش پیدا شده  بود به صفحه تلوزیون خیره شدم اما حتی یک ثانیه از برنامه‌ای که در حال پخش بود رو متوجه نشدم!

نگاه زیر چشمی بهش انداختم، چقدر دلم می‌خواست بحث بینمون ادامه پیدا کنه! از این سکوت بیزار بودم.

با یکم این پا اون پا کردن و دنبال موضوع گشتن بلاخره تونستم لب از لب باز کنم.
_راستی امروز مامان زنگ زد.

نگاهش رو از تلوزیون گرفت و کنجکاو نگام کرد.
_خب؟ چی گفت؟

انگشتام رو داخل هم گره کردم و گفتم:
_هیچی گفت تا دو روز دیگه برمیگردن.

به این قسمت از حرفم که رسید، اخم‌هام توی هم گره خورد و بی اختیار لحنم کاملا پر از حرص  شد:

_راجع به خاستگاریتم گفتش، گفت قبول کردی بری خاستگاری یکتا مامانم با خاله حرف زده قرار شده بعد برگشتنشون برید واسه خاستگاری و مراسمای بعدش خرید کنید.

نفسش رو بیرون فرستاد و فقط سرشو به معنای تصدیق حرفام تکون داد.

دستم و تکیه گاه صورتم کردم و با همون اخم زل زدم به صفحه تلوزیون.

فقط خبرش رو شنیده بودم و اینجوری واکنش نشون می‌دادم، خدا به داد وقتی برسه که واقعا می‌خواستم تو مراسماش شرکت کنم!

حامد آدم زرنگی بود و از اینکه نمی‌دونست یکتا چیکار کرده و ذاتش واقعیش چیه، حرصم می‌داد.

با پیچیدن صداش افکارم رو پس زدم و نگاهش کردم.

_چیزی گفتی؟ حواسم نبود.

هوف کلافه‌ای کشید و تکیه داد عقب.
_می‌گم هنوز به اونشب و اتفاقی که افتاد، فکر می‌کنی؟!

از سوال ناگهانیش جا خوردم، این سوال سوال خودم هم بود، هنوز درگیر بودم؟ فکر می‌کردم بهش؟

انگشت‌هام رو تو هم گره زدم و بر خلاف چیزی که توی ذهنم میگذشت لب زدم.
_نه خودت گفتی دیگه فکرش رو نکنم اتفاقی بوده که افتاده یادآوریش فقط اعصاب هردومون و خورد میکنه.

موهاش رو چنگ زد و سر تکون داد.
_آره این به نفع هردومونه‌، منم هر کاری بتونم برای جبرانش می‌کنم!
فقط خواستم بگم تا فکر نکنی یادم رفته یا حواسم نیست! حق تو بهتریناس پروا! یه زندگی آروم کنار کسی که لیاقتتو داره.
نباید بزاری همچین چیزی تاثیری بزاره تو آیندت.

بی حرف در مقابل حرف‌هاش سر تکون دادم، خوشبختی کنار یه نفر دیگه؟ پس چرا حتی نمی‌تونستم خودم و کنار شخص دیگه‌ای تصور کنم؟

به اجبار لبخندی به روش پاشیدم.
_خوشحالم که برادری مثل تو دارم! 

لپم رو کشید و از سرجاش بلند شد و تلوزیون رو خاموش کرد.

"شب بخیر" آرومی زمزمه کرد و من و با کوهی از سوال بی جواب تنها گذاشت.