حکم شکار

***
سینی ِ چای و زمین،رو به روی ِ سرگرد میذارم و به گندم و گیتی نگاه می کنم...یکیشون اینور سرگرد نشسته یکیشون اونورش!یه جوری نگاهش می کنن انگار آدم فضاییه!و خب...من آگاهم که خواهرام عاشق ِ پسرای خوشتیپن! 
انقدر همونطور ایستاده و با اخم نگاشون می کنم که بلاخره نگاهم می کنن و گیتی حق به جانب میگه: 
--چیه؟ 
-پاشین برین تو حیاط بازی کنین! 
نگاهی به هم دیگه و بعد به سرگرد میندازن... 
گندم-نمی خوایم! 
گیتی-نمیریم! 
چشم گرد می کنم و فکر می کنم برزخی نگاه کردن کافی باشه...ولی نیست!باز یه نفرو دیدن شیر شدن...تشر می زنم: 
-چی گفتم الان؟ 
گندم همونطور که بهم زل زده،خودشو سمت ِ سرگرد میکشه و سرگرد هم با سخاوت ِ تمام دست دورش حلقه می کنه...نگاه ِ اخم دارم و این بار به سرگرد می دوزم و چشم غره ای نثارش می کنم...دست ِ گندم و گیتی رو می گیرم و کشون،کشون برخلاف ِ اعتراض هاشون به طرف ِ حیاط می کشم. 
پایین ِ پله ها وایمیستم و انگشت ِ اشاره ام ومقابل ِ چهره ِ ناراضیشون تکون میدم: 
-تا وقتی صداتون نکردم؛تو حیاط بازی کنید. وای به حالتون...وای به حالتون ببینم بیرون رفتید!خــب؟ 
فقط نگاهم می کنن و من عقب گرد می کنم و پله ها رو تند تند بالا میرم...داخل که میشم؛تا خشتک تو گوشی فرو رفته و حتی به گوشی نگاه کردنشم با اخمه چرا؟ 
-واسه چی دست از سرم بر نمیداری؟چی میخوای؟